Christiaan Zwanikken (1967) geboren in Bussum, woont en werkt in Amsterdam en Portugal 1988 – 1992 Gerrit Rietveld Academie Amsterdam 1993 – 1994 Rijksacademie van Beeldende Kunsten Amsterdam Zwanikken maakt installaties die bewegen. De basis van zijn werk bestaat meestal uit computergestuurd mechaniek dat schedels, skeletdelen of opgezette dieren in beweging brengt. Het gaat Zwanikken niet om technische hoogstandjes. Hij probeert in zijn kunst techniek, die zielloos is, samen te brengen met de bezielde wereld. Door middel van apparaten, die menselijk of dierlijk gedrag vertonen, bestudeert, ontrafelt en becommentarieert hij de natuur. De apparaten werken niet maar ‘gedragen’ zich. Uit het gedrag van de machines blijkt dat de maker zowel nieuwsgierig is naar als vertrouwd is met de dieren. Al vanaf de eerste robot heeft de mens de neiging om gevoelens voor de gewegende machine op te vatten: angstgevoelens maar ook gevoelens van genegenheid. Van deze universele gevoelens van compassie en binding met alles wat (werkelijk of geimiteerd) leeft, maakt Christiaan Zwanikken gebruik. Als een kleine schepper blaast hij de schedels en veren door middel van techniek nieuw leven in. Zelf zegt hij: ‘mijn werk ontstaat vanuit een grenzeloze fascinatie voor de schoonheid van het leven’. Werk in collecties / tentoonstellingen o.a. Stedelijk Museum Amsterdam Div particulieren Museum het Valkhof Nijmegen Stedelijk Museum Odapark Venray Kunsthaus Graz Oostenrijk Museum Tinguely Bazel Zwitserland